Jaargang 5 week 37
| 23 juli 2010 | tekst: Agnes Corbeij | fotografie: Liesbet Hulshof | Artikel 12 | 13 |
Het hele leven is een groot spel. Iedereen kan verliezen en winnen. De een denkt dat hij daar zelf invloed op heeft, de ander legt zijn lot in handen van God of noemt het ‘toeval’. Je kunt punten scoren in het leven door een juiste stap te nemen in je carrière of een goede beurt te maken bij je schoonmoeder. Uiteraard kun je ook afglijden op de maatschappelijke ladder, net als bij ganzenbord als je in de put terecht komt.
Sommige mensen nemen het spelen van spelletjes heel serieus. Een week vrij nemen van het werk, kant en klaar maaltijden en een waterkoker binnen handbereik en een fles om in te plassen. Voor slapen is geen tijd, er moeten levels gehaald worden bij World of Warcraft. Het klinkt als een slechte aflevering van Friends, maar het gebeurt echt. Een gameverslaving kan net zo gevaarlijk zijn als een verslaving aan drugs of alcohol.
Ook een gevaarlijke variant is het politieke spel. In Nederland is er al maanden een intrigerende variant gaande waarvan niemand de winnaar nog kent. Maar ook in Groot Brittannië is na de verkiezingen in mei een interessant politiek spel gaande. Voor het eerst sinds 1945 heeft Groot-Brittannië een coalitieregering, van Conservatieven en Liberaal Democraten. Het doet denken aan een mooie versie van Twister.
Denk je aan spel, dan denk je ook aan sport. Deze maand lees je op VersPers over sport in Tembisa, een van de townships in Zuid Afrika. Door het Wereld Kampioenschap voetbal staat heel Zuid-Afrika in het teken van deze sport, maar ook op andere plaatsen speelt sport een heel belangrijke rol. In Tembisa doen hulpverleners er alles aan om de jongeren van de straat te houden door middel van sport.
Kinderspel, spelen met ideeën, spelen met het leven, het komt deze maand allemaal voorbij. Hoe het spel ook gespeeld wordt, in welke variant dan ook, het doel is altijd om het scherm ‘Game over’ te vermijden.
