Sneeuwwitje in Kaapverdië

Tien Sneeuwwitjes, zes Peter Pans en een aantal Tinkerbells dansen door de grijs-bruine straten van São Domingos in Kaapverdië. Het contrast tussen deze grauwe, stoffige straten staat in schril contrast met de kleurrijke en vrolijke kostuums van de kinderen. Carnaval is groots in Kaapverdië.

De negenentachtig kinderen uit het SOS-kinderdorp op Santiago hebben lang naar deze dag uitgekeken. Met opgewonden gezichten wachten ze op wat komen gaat. Dit is niet enkel bij hen het geval, voor een groot deel van de ongeveer 500.000 inwoners van Kaapverdië stond de afgelopen weken iedere dag in het teken van carnaval.

Het carnaval in Kaapverdië is een overblijfsel van de slavernij-tijd. Nog steeds komen mensen uit heel de wereld naar Kaapverdië om het feest in het zogeheten 'Klein-Brazilië' te bekijken. De voorbereiding liegt er dan ook niet om; Voetbalvelden vol mensen die de choreografieën repeteerden, lege bouwplaatsen vol met praalwagens. Op zolderkamertjes werd druk genaaid aan kostuums.

De religieuze achtergrond van het feest is niet meer zichtbaar. Het carnavallen op zich is nu één van de belangrijkste aspecten van de culturele identiteit van Kaapverdië. Die cultuur is hun grootste exportproduct en een belangrijke spil in de opkomende toeristen-industrie. Hoewel een kwart van de mensen in armoede leeft, merk je een stijgende lijn in de ontwikkeling van de afgelopen jaren. Er is een positieve ontwikkeling gaande. Vooral gekenmerkt door het rappe tempo waarmee de armoede afneemt.

In het binnenland leeft nog zo’n driekwart van de armere mensen, terwijl dat in de grote steden slechts tien procent bedraagt. Ook per Kaapverdisch eiland is er een groot verschil. Op Santiago, waar dit carnaval plaatsvond, is de ontwikkeling heel erg zichtbaar, voornamelijk in Praia, de hoofdstad. Dit staat echter haaks op de situatie die in het binnenland gevonden kan worden, waar deze kinderen uit het SOS kinderdorp leven temidden van de armoede.

De kinderen gaan volledig op in het carnavalsgedruis en zingen vol overgave. Vandaag is voor hen de mooiste dag van het jaar. Ze genieten volop van hun uitgebreide lunch en dansen in hun prachtige outfits. Na deze carnaval zal hun gewone leventje weer terugkeren. Vanaf woensdag spelen ze weer buiten in de stoffige omgeving in hun woonplaats. Hoewel daar de mooie speeltuin van het SOS-kinderdorp beschikbaar is en ook een eigen kleine school.

Tussen alle verklede kindertjes zit één meisje dat zich minder lijkt te amuseren. Als clowntje loopt ze tussen haar prinsessenvriendinnetjes en valt enigszins uit de toon. Haar gigantische witte pruik en het clownspak, dat haar warme lijfje volledig bedekt, laten haar zweten. Haar felgekleurde schmink is uitgelopen en haar aan elkaar gekleefde wimpers spreken boekdelen. Ze vertelt dat ze liever ook een prinses wilde zijn.

Naarmate de optocht vordert verandert het huilende clowntje langzaam weer in een lachend clowntje en danst ze – weliswaar zonder pruik – tussen de superhelden en prinsessen over de hobbelige paden van het ruige São Domingos.